Πέρασε πάλι ένας χρόνος και πέρασε γρήγορα ….
Κάτι πήρε κάτι άφησε …εκείνο που όμως έντονα έμεινε
είναι το άρωμά σας
η τρυφερή σκέψη σας που πάντα έντυνε μ΄ένα χάδι κάθε στιγμή .
Σας ευχαριστώ γι αυτό που είστε …σας ευχαριστώ για ότι μου προσφέρατε .
Θα΄θελα μ΄όλους σας από κοντά να μοιραστώ το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής μου .
Θα θελα να σας σφίξω δυνατά και να σας δώσω εκατό φιλιά …
Σας τα στέλνω ηλεκτρονικά , με την ελπίδα πως κάποτε θ ανταμώσουμε .
Όμως επειδή για μένα ,αυτή η μέρα δεν είναι μόνο γεμάτη χαρά ….γυρίζω
τη σκέψη μου 47 χρόνια πίσω κι ένα δάκρυ κυλάει απ΄τα μάτια μου για τη γυναίκα που μου χάρισε ζωή ….στερούμενη τη δική της .
Ένα μεγάλο ευχαριστώ και για κείνη που δεν πρόλαβε να με γνωρίσει …….
